Historia Wiatrakowców


Český jazyk

Slovenský jazyk

English language

Pierwszy wiatrakowiec

Pierwszy udany wiatrakowiec został zbudowany w 1923 roku przez Juana de la Cierva. Wiatrakowce były szczególnie popularne w okresie międzywojennym. W trakcie II wojny światowej wykorzystywane między innymi do obserwacji artyleryjskiej i patrolowania beznapędowych wiatrakowców używały w celach obserwacyjnych niemieckie U-Booty. Obecnie są domeną konstrukcji amatorskich. 

Zdjęcie repliki pierwszego udanego wiatrakowca

Jak doszło do powstania pierwszego wiatrakowca

Jedną z najczęstszych przyczyn prowadzących do kolizji było przeciągnięcie maszyny tzn.: lot z prędkością niższą niż krytyczna, przy której dochodzi do oderwania strug powietrza opływających górną powierzchnię płata nośnego, co w konsekwencji prowadziło do utraty siły nośnej danego płatu oraz wpadania maszyny w korkociąg, z którego przy braku zapasu wysokości, nie było możliwości zdobycia wystarczającej prędkości, by wyprowadzić ją ponownie do lotu poziomego. Aby umożliwić loty i lądowania ze stosunkowo niskimi prędkościami przy jednoczesnym uniknięciu ryzyka przeciągnięcia oraz korkociągu Juan de la Cierva zdemontował z jednego z ówczesnych samolotów płat nośny, na którego miejscu zbudował prymitywną piastę ( z nienapędzanym, wirnikiem nośnym). W ten właśnie sposób powstał pierwszy na świecie wiatrakowiec -ochrzczony przez konstruktora mianem „Autożyra”.

Nowa konstrukcja wiatrakowców

W roku 1960 Brytyjczyk Ken Wallis opracował pierwszy wiatrakowiec, który konstrukcją przypominał dzisiejsze maszyny sportowe. Był to pierwszy publicznie przedstawiony wiatrakowiec w układzie ze śmigłem pchającym. Niewielki silnik umieszczony został za fotelem pilota. Konstrukcja była skrajnie prosta w budowie, pozbawiona jakichkolwiek zbędnych elementów, które wpłynęłyby na wzrost kosztów budowy. Cechowała się zdumiewająco niską masą wynoszącą niespełna 110 kg, minimalną prędkością lotu wynoszącą 20km/h i pułapem lotu sięgającym 4100m. Rozbieg do startu wynosił zaledwie 30 jardów, a prędkość maksymalna oscylowała w granicach 215km/h. Model WA-116, znany również jako „Little Nellie” stał się pierwszym wiatrakowcem wykorzystanym w filmie. Pilotowany przez samego konstruktora WA-116 odegrał epizod w jednym z filmów o brytyjskim agencie 007.

Wiatrakowiec z 1960r.

Wiatrakowce w ostatnich latach

W ostatnim piętnastoleciu widoczny jest renesans wiatrakowców, które ze względu na małe zainteresowanie służb mundurowych, jako jedne z nielicznych statków powietrznych, nie zostały objęte bardzo rygorystycznymi przepisami dotyczącymi budowy i certyfikowania nowych konstrukcji. Brak odpowiednio sformułowanych przez FAA przepisów odnośnie modeli sportowych i turystycznych pozwolił do minimum ograniczyć koszty wdrażania ulepszeń oraz wszelkich modyfikacji konstrukcji, które w przypadku typowych statków powietrznych – jak samoloty lub śmigłowce – wymagają olbrzymich nakładów finansowych związanych z badaniami i biurokracją urzędniczą.